Uhu,uhu...

Uwaga, dziś bardzo ptasi post, a wszystko za sprawą sowiej wymianki zorganizowanej w Szufladzie.
Szczęśliwie zostałam wylosowana i mogłam bawić się w tej wymiance.
Moją wymiankową parą była Ania. Oto jakie świetne sowy, od Niej, do mnie przyleciały :

filcowa sowa- brelok,

notesik z sową,

a na dokładkę, pięknie wyplatana koralikowa bransoletka.

Wspaniałe prezenty! Jeszcze raz Aniu bardzo Ci za wszystko dziękuję :)


A to sowie drobiazgi, jakie ja przygotowałam dla Ani:

 makramowa sowa- broszka,

kolczyki "decu" z motywem sowy (dwustronne),

 "magnesowa" zakładka do książki... z motywem sowy :)

i jeszcze, tak z rozpędu, przy robieniu kolczyków wlepiłam  sowę na krążek z "pleksy". 

Z tego eksperymentu powstał magnesik ...na lodówkę???

Nie mam pojęcia, czy sowy, to ptaki stadne... te wymiankowe chyba tak :)

Muszę przyznać, że świetnie się bawiłam przygotowując sowie upominki!
A serwetka z sówkami spodobała mi się do tego stopnia, że pewnie jeszcze kilka sówkowych prac "decu" powstanie...

Dziękuję za tak liczne komentarze i pochwały dotyczące makramowo-fimowych trojaczków. To dodaje chęci do pracy :) Właśnie myślę, do czego jeszcze wykorzystać te kwiatki...
Może by tak jakieś candy???

Pozdrawiam :)

Makrama i fimo?

Postanowiłam wypróbować takie połączenie.  Przy ostatnich zakupach w  Onyksie "wpadły mi w oko" kwiatuszki z masy fimo i zauroczyły na tyle, że skusiłam się na ich kupno. Przeleżały trochę czekając na swoje pięć minut. Oto nadszedł ich moment:

Długo wzbraniałam się przed połączeniem sznurka z tak delikatnymi kwiatuszkami. Jednak, gdy nanizałam je na druciany stelaż w mojej głowie pojawiła się wizja takiego ażurowego kompleciku :)

Kwiatki biało- czarne, więc sznurek dla równowagi czarny.

Kolczyki, choć dosyć duże, są bardzo lekkie ...

Do kompletu z kolczykami powstał wisior...

identyczny, bo upleciony na takiej samej bazie .

Makramowo-fimowe trojaczki :)
Hmmm, nawet mi się podoba takie połączenie... (za jakość zdjęć przepraszam, nie da rady zrobić nic lepszego moim "głuptakiem" w taką pogodę).

Pozdrawiam serdecznie!

Taca eksperymentalna

Wreszcie się zmobilizowałam i dokończyłam dekorowanie mojej tacy. Kupiłam ją latem zeszłego roku i w przypływie impulsu pomalowałam na szaro. Na tym moja wizja się skończyła i taca przez ponad pół roku leżała w pracowni, od czasu do czasu służąc za tło podczas robienia zdjęć.
Ale to się zmieniło, taca zyskała nowy "image":

 

Przede wszystkim przemalowałam ja na piękny, ciemny brąz. Pierwotnie miałam zamiar zrobić spękane brzegi, ale nie bardzo mi się to udało, więc je trochę poprzecierałam, tak, że szarości też trochę widać.

A taca jest ciekawa, bo dwustronna. Postanowiłam wykorzystać jej dwoistą naturę i zrobić sobie dwie tace :)

 

Odsłona pierwsza- "Czas na kawę" czyli moja interpretacja szufladowego wyzwania

 

Filiżanka aromatycznego napoju, "rozsypane po tacy" ziarenka kawy i moja niestety nieudolna próba kropkowania (to miało dać efekt kawy mielonej- niezbyt udany).
Całość potraktowana patyną.

 

Drugie "oblicze" mojej tacy to efekt kolejnego eksperymentu. Znalazłam kiedyś taki kursik naklejanie dużych elementów metodą "na żelazko". Postanowiłam spróbować i wykorzystać do ozdobienia tacy całą serwetkę.

 

Czynność dość karkołomna, bo żelazko mieściło mi się dosłownie "na styk' wewnątrz tacy... ale udało się!
Ponieważ serwetka jest dość bogata w elementy, to jedynym zabiegiem jakiego tu dokonałam było patynowanie.
A moje kogutki, jako ptaki, choć nieloty zgłaszam na ptasie wyzwanie u Modrak

Na koniec muszę się jeszcze pochwalić prezentem od Janeczki
Zamówiłam u Niej komunijny wianek dla Tosi, podziwiać go można tu. A w pudełku znalazłam jeszcze taką śliczną bransoletkę. Jeszcze raz bardzo Ci Janeczko dziękuję :)

Nie męczę Was już dłużej.
Dobrej nocy życzę :)

Gra w kulki :)

Tkwiąc nadal w prostych formach makramowych sięgnęłam po drewniane korale. A ponieważ miałam takie o dosyć dużych rozmiarach to i naszyjnik powstał "solidny":

 

... i dwukolorowy :)

 

Czerń i czerwień przeplata się w tym naszyjniku nieregularnie... sznurki łączą się w zwartym uścisku...

 

plątanina sznurków!

 

I eksplozja energii!

Chyba potrzebowałam takiej pracy z intensywnymi kolorami.
Żar bijący od czerwonych, drewnianych korali w zderzeniu z intensywnością i głębią czerni... Klasyka ? Idealne połączenie?

Hmmm, kolorystyka pracy bardzo mi odpowiada... forma, nie do końca.

Buziaki dla Was zostawiam :)